ODA 6 - Reuver 7

Word
Verslag FC Oda 6 Reuver 7 3 0.docx
Word [19.7 KB]
Download (0 downloads)
PDF
Verslag FC Oda 6 Reuver 7 3 0.pdf
PDF [158.1 KB]
Download (0 downloads)

Wedstrijdverslag  FC Oda 6  - Reuver 7

Ruststand   1 - 0

Eindstand   3 - 0

 

Een week nadat we in een heroïsche wedstrijd op het kunstgras van Laar onze eerste uitoverwinning van het seizoen hadden behaald stonden we vandaag voor een echte krachtproef;  we moesten op bezoek naar de gedoodverfde kampioen uit onze klasse : FC Oda uit Weert.  Voor Oda was deze inhaalwedstrijd van groot belang: zou men immers uitgerekend tegen ons thuis ons één punt weten te halen dan was het kampioenschap voor de geelzwarten binnen!  Het was een hele tijd geleden dat we nog eens een echte kampioenswedstrijd konden spelen; helaas wilden/konden liefst 8 (!) spelers van ons team deze happening niet meemaken en ook binnen de andere teams binnen de voetbalvereniging was er bitter weinig animo om de reis naar Weert mee te maken. Ruim 25 spelers waren vanaf afgelopen donderdag door Ton benaderd om ons uit de nood te helpen, zijn noodroep was echter veelal aan dovenmansoren  gericht; precies 2 spelers hielden we aan Ton’s zoektocht over; Roel Franssen van het 6e elftal en Roy Willems van de zaterdag-veteranen. Met veel pijn en moeite goed genoeg om 12 spelers op het wedstrijdformulier te kunnen noteren. Hoewel we overtuigd waren van ons eigen kunnen had Ton me vanmorgen toch maar even pad gestuurd om een bloemetje voor onze tegensander te regelen; je kunt natuurlijk niet met lege handen aankomen!  Bij vertrek  opeens geen spoor van Marius; gezien de krapte van onze selectie besloten we maar even bij Marius aan te bellen. Zijn verbaasde vrouwtje maakte de deur open en wist helemaal niet dat Marius moest voetballen en vertelde ons dat Marius op zolder aan het klussen was. In zijn ijver was hij de tijd helemaal vergeten. Gelukkig had Marius zijn tas in de buurt staan en kon hij meteen instappen.  Hopelijk heeft Marius zijn onverwachte vertrek nog met het thuisfront ’s avonds weer goed kunnen maken.

Onderweg naar Oda genoten we nog van het mooie uitzicht (sportpark Laar) en zo kwamen we uiteindelijk bij sportpark Boshoven in Weert aan. Veel problemen met reserves hoefden we niet te verwachten;  klusser Marius maakte het ons gemakkelijk wat dat betreft; hij was onze enige reserve. Op doel hadden we een verassing in petto:  Errol “Rüstü” Senturk stond vandaag onder de lat. Verder moesten Mark en Lon voorin voor het nodige vuurwerk zorgen.  Zo floot de Weerter scheidsrechter even na zessen voor het begin van de wedstrijd. Het was al snel duidelijk dat Errol het vandaag niet koud zou krijgen; binnen een paar minuten had hij al een tweetal keren redding moeten brengen op Weerter doelkansen.  Het was vooral tegenhouden met af en toe misschien een sneaky Reuverse uitval. Die kwam er ook in de 15e minuut toen Roel Lon wist te bereiken maar zijn schot in de korte hoek miste kracht. Verder bleven de gastheren uit Weert het spelbeeld en –tempo bepalen. In de 25e minuut was er dan toch geen houden meer aan;  de Oda-spits  liet zien niet alleen over enorm veel lengte te beschikken maar ook over een bijzonder goede techniek; hij stuurde de complete Reuver verdediging het bos in en liet Errol vervolgens kansloos: 1-0. Ondanks het verdere veldoverwicht van Oda  bleef deze stand tot aan de rust op het scorebord staan. Dit was vooral te wijten aan de tomeloze inzet en vechtlust die we lieten zien. Oda kreeg het echt niet voor niets!   

De tweede helft besloten we de snelheid van Marius te gaan benutten; Peter bleef als reserve beschikbaar.  Na een klein kwartier in de 2e helft een fikse tegenvaller; Thijs viel uit met zo het zich liet aanzien flinke blessure waarbij hij zelf van het veld gedragen moest worden. Na afloop liep Thijs gelukkig alweer een stuk beter en hopelijk valt het dus mee met zijn blessure. En dus zat er voor de verslaggever niets anders op dan de vlag van Peter over te nemen, zodat we toch met zijn elfen op het veld konden blijven staan. Natuurlijk gaat het een ten koste van het ander waardoor het verslag toch wat moet worden ingekort. Ook in de tweede helft bleef Oda te bovenliggende partij en liet zien terecht op de eerste plaats te staan. Via een aantal mooie aanvallen scoorden ze nog 2 doelpunten en bij een 3-0 stand zag ik ook uit mijn ooghoek dat Ton zich al naar zijn auto spoedde waarin we de bloemen zolang hadden laten liggen. Het slotakkoord was toch nog voor ons; na een mooie actie liet Patrick de hele Oda verdediging zijn hielen zien maar alleen voor de keeper miste hij toch de unieke kans om tegen de aanstaande kampioen te scoren.  Toen de Weerter scheidsrechter  dan ook na 70 minuten voor het einde van de wedstrijd blies was het moment aangebroken waar eigenlijk iedereen in onze klasse rekening mee hield: FC Oda 6 was eindelijk kampioen!  Na afloop hield  Ton nog  een mooie toespraak op de middenstip en werden de bloemen aangeboden. En zeg eerlijk: als je in al je wedstrijden slechts één keer gelijkspeelt en de rest allemaal weet te winnen dan ben je de terechte kampioen.  Het zal dus wel niet bij alleen eieren blijven daar in Weert vandaag!

Wat betreft inzet en strijdlust was er vandaag niets te klagen; de tegenstander was gewoon een maatje te groot. Kunnen we dezelfde passie als vandaag volgende week tegen Wilhelmina ook op de mat leggen dan moet een goed resultaat er zeker in zitten. Bedankt natuurlijk ook Roel en Roy om ons uit de nood te helpen. Hopelijk kunnen we volgende week over aanzienlijk meer eigen mensen beschikken als vandaag het geval was.