Reuver 7 - ODA 6

Word
Wedstrijdverslag Reuver 7.doc
Word [37.0 KB]
Download (1 download)
PDF
Wedstrijdverslag Reuver 7 ODA 6.pdf
PDF [103.4 KB]
Download (2 downloads)

 

Wedstrijdverslag Reuver 7 – FC Oda 6

Ruststand 0 - 1

Eindstand 1 - 2

Vandaag kwamen we op het sportpark bij elkaar voor onze laatste thuiswedstrijd van het seizoen tegen FC Oda uit Weert. De uitwedstrijd tegen Oda lag bij de meesten nog vers in het geheugen , deze werd immers pas een paar weken geleden gespeeld. Oda steekt er dit seizoen met kop en schouders bovenuit in onze klasse dus dat beloofde wat. Toeval of niet, ook vandaag speelden we op zaterdag.

Een heel bijzondere laatste thuiswedstrijd bovendien. Zoals Ton aan het begin van het seizoen reeds te kennen had gegeven was dit seizoen voor Ton het laatste seizoen als leider van ons elftal. Vandaag was het dan zover, Ton zijn allerlaatste wedstrijd als leider van Reuver 7. Toen de heer A. Ravier op 1 maart 1980 lid werd van VV Reuver kon niemand binnen de vereniging op dat moment vermoeden welke rol de heer Ravier binnen onze club zou gaan spelen. Kijken we vandaag terug op al die jaren dan mogen blij zijn geweest dan toen in het voorjaar 1980 Ton deze beslissing heeft genomen. Ook binnen ons elftal vormt Ton een onmisbare schakel. Omdat ik zelf ook in diverse commissies binnen de vereniging werkzaam ben weet ik hoeveel tijd er vaak toch ongemerkt in gaat zitten. Tijd die Ton graag voor ons vrijmaakte. En als Ton iets moest regelen dan wist je dat het niet goed, maar perfect geregeld was. Daarnaast heeft Ton het hart op de goede plaats zitten: voor Ton waren alle spelers gelijk; nauwkeurig worden alle reservebeurten en speelminuten genoteerd en wie aan de beurt was was aan de beurt. En denk ook eens aan onze website: een prachtig medium waarin alle informatie over ons elftal te vinden is. Hoe we dit allemaal verder gaan invullen is nog niet bekend, maar het zal heel vreemd zijn zonder Ton.

Zoals gezegd werd er ook nog een wedstrijd gespeeld; liefst 7 afmeldingen waren er te noteren: John, Thijs, Hen, Peter, Jos, Dennis en Marius waren om diverse redenen niet aanwezig. Gelukkig konden we beschikken over een drietal gastspelers: vanuit het 5e elftal waren Pieter Classen, John Selen en Roy Willems bereid om ons uit de nood te helpen. Nadat alle velden op het wedstrijdformulier waren gevuld stonden er 13 spelers op de lijst. Roy (op eigen verzoek) en Lou waren beschikbaar als reserve. Omdat onze vaste aanvoerders Peter en Thijs allebei geblesseerd waren had ik aan Koekie gevraagd om in deze speciale wedstrijd als aanvoerder op te treden. Dolenthousiast werd dit meteen aan het thuisfront verteld en net voor de wedstrijd arriveerde vader Janssen dan ook zo trots als een pauw op het sportpark om dit hoogtepunt in de carrière van zijn zoon mee te maken.

Om 18.00 uur blies de jongste man op het veld voor de aftrap; onze vaste scheidsrechter Guido was verhinderd maar vandaag bleef het binnen de familie; zijn zoon Robin leidde de wedstrijd. Vanaf het begin maakte Oda hun bedoelingen duidelijk; winnen was voor hun het enige dat telde. Voor ons stond echter het ultieme afscheidskado aan Ton op het spel; een puntje proberen te halen tegen de ongeslagen kampioen. Dit was goed te zien, we zagen een gepassioneerd en werklustig Reuver 7 met “ein groses Laufpensum” . Qua voetbal moesten we het toch afleggen tegenover de gasten uit Weert maar misschien konden we het vandaag zo wat compenseren. Uiteraard was Oda gedurende de wedstrijd de bovenliggende partij maar onze keuze om Koekie als aanvoerder te laten spelen was een gouden zet. Met de aanvoerdersband om zijn arm was hij gaf hij prima leiding aan de verdediging en zette hij zijn verdediging op de juiste plaats neer. En werd het ons echt teveel dan was er altijd nog Pieter. Soms met kunst- en vliegwerk, dan weer met super keeperswerk speelde hij een geweldige wedstrijd. Pas na 27 minuten moest Pieter toch capituleren toen een voorzet door de boomlange Oda spits feilloos werd ingekopt: 0 – 1 . Voorin waren we op één kans na van John Selen na een kwartiertje niet gevaarlijk. En dus bereikten we met een kleine achterstand de rust.

Na de rust hetzelfde spelbeeld; Oda beheerst de wedstrijd en bepaalde het tempo. Echter waar ze thuis in Weert nog zo goed in waren lukte vandaag beduidend minder: het verzilveren van de kansen. Na een klein uur spelen gebeurde het onmogelijke; John Selen kon vrij op de keeper afgaan en hij liet zich dit buitenkansje niet ontglippen: 1 – 1. Dat hiermee het spelbeeld volledig op zijn kop werd gezet was ons een zorg. Buiten Ton om hadden we afgesproken om Ton 5 minuten voor het einde van de wedstrijd op het veld te huldigen. Uiteraard hadden we er geen moment rekening mee gehouden dat het op dat moment gelijk zou staan. Dus blies de uitstekend leidende Robin 5 minuten voor het einde van de wedstrijd af en gingen we samen met Ton naar de middenstip. Peter sprak mooie woorden en Ton en Lies werden in het zonnetje gezet. Lies werd een mooi bloemetje aangeboden en we hadden ervoor gekozen om Ton samen met zijn gehele gezin (echtgenote, kinderen en kleinkinderen) eens lekker te laten wokken. Er bleven echter nog 5 minuten te spelen en hoewel we het gras opvraten gebeurde toch het onvermijdelijke: in de “dying seconds of the game” kreeg Oda een strafschop. Helaas was deze mogelijkheid Pieter na 78 geweldige reddingen te machtig: 1 - 2. Even later was het dan ook echt afgelopen.

Terugkijkend waren we natuurlijk teleurgesteld dat het net niet was gelukt om een gelijkspel voor Ton uit het vuur te halen. Maar door onze werklust en inzet denk ik zeker dat Ton vandaag echt trots was op zijn 7e elftal. Toen in de kantine door Ton bekend werd gemaakt dat hij een aantal consumptiebonnen voor ons had geregeld was de teleurstelling echter snel verdwenen. Onder het genot van een lekker pilsje werd het nog een gezellige avond waarin we door Ton alvast werden meegenomen naar volgend seizoen. Zijn voordracht als lid van het Smartlappenkoor was onvergetelijk. Ook Ton had voor ons nog een mooie toespraak opgesteld en bedankte ons voor de plezierige tijd die hij al die tijd heeft gehad met zijn 7e. Een speciaal woord werd hierbij gericht aan Thijs, onze aanvoerder waarmee Ton in de loop der jaren een heel mooie, speciale band heeft opgebouwd.

Er is maar één iemand die dit verslag waardig kan afsluiten. Van te voren heb ik Ton dan ook gevraagd om voor een allerlaatste keer op deze manier nog een woordje aan jullie te richten. Ik geef dan ook graag de pen door aan de man om wie het vandaag allemaal draaide: de heer A. Ravier, KNVB-lidnummer BTDX133, zoals gezegd lid sinds 1 maart 1980 van VV Reuver.

Inderdaad heeft Henk mij gevraagd om dit verslag af te sluiten en dat doe ik graag. Even over de wedstrijd we hebben echt gestreden om een goed Resultaat tegen FC ODA te halen en wij zijn dan wel verloren maar ik ben ontzettend trots op de manier,we hebben gestreden en ten ondergegaan dat is helemaal niet erg FC ODA was voetballend de beste ploeg maar met inzet kan je veel bereiken Pieter-John en Roy wil ik bedanken voor hun inzet ze wisten wat er op het spel stond en wilde mij een waardig afscheid geven op het veld, ook onze eigen spelers met aan het hoofd Marc Janssen (koekie) gelegenheids aanvoerder hebben allemaal niemand uitgezonderd hun uiterste best gedaan.

5 minuten voor het einde werd ik dan in het zonnetje gezet omdat ik dat niet wist meende ik als enigste dat de wedstrijd was afgelopen en 1 punt van de kampioen was geweldig dus ik was dan ook uiterst tevreden en mijn dag-avond kon natuurlijk niet kapot. Toen Peter Smits zijn woordje had gedaan kwam ik zelf aan het woord en herhaalde de woorden die ik bij Oda had gesproken toen ik hun namens mijn elftal bloemen aanbood,toen zei ik als je 1 wedstrijd gelijk speel en de rest wint dan ben je de terechte kampioen maar jullie komen nog naar ons toe. Ik kreeg als antwoord we moeten nog 5 minuten toen herstelde ik mijn fout door te zeggen dan hoop ik dat het de laatste 5 minuten zo blijf, en dat was jammer genoeg niet zo we kregen de laatste minuut een terechte strafschop tegen en FC ODA won dus deze wedstrijd met 1-2.

Een ding was toch wel jammer deze wedstrijd hadden we maar liefs 7 afmeldingen en niet iedereen was door omstandigheden aanwezig. Ik wil jullie wel bedanken voor het cadeau wat Ik mocht ontvangen.

Ik ben inderdaad in 1980 bij de voetbalclub gekomen als voetballer bij de veteranen na een paar jaar ben ik daarmee gestopt en heb mij toen een cursus gevolgd als scheidsrechter en ben bij de KNVB gaan fluiten ook een paar seizoenen gedaan maar in die tijd moest ik alles doen op de fiets of brommer en als ze je dan elke keer richting Venray sturen is de lol er gauw vanaf,ben toen ook gestopt en ging bij de voetbalclub Reuver fluiten zaterdags nog een tijdje leider-grensrechter bij de A1, ook floot ik wedstrijden van de veteranen,en zondags nog grensrechter bij het 2e elftal.Ik had wel een doel voor ogen en dat was grensrechter te worden van ons eerste elftal en dat heb ik ook gedaan 3 trainers meegemaakt AI van Bergen-Jan Heykers en John Timmermans . Een kampioenschap meegemaakt met Ai van Bergen dat was natuurlijk geweldig. Daarna weer leider heb toen een mooie tijd meegemaakt met Thijs v/d Logt we hadden toen het 3e elftal eenmaal ongeslagen Kampioen twee maal gelijkgespeeld thuis en uit tegen Bieslo de rest gewonnen. Bij Bieslo kampioen geworden met de rust stonden we met 2-0 achter maar na de rust scoorde Eddy Teeuwen en Leo van Maris en waren we kampioen, geweldig feest gehad maar we hadden ook een wereldelftal. Daarna nog een seizoen het 3e elftal. Thijs wilde weer voetballen en ging toen naar het 6e daar was Ben Jacobs leider ben toen ook naar het 6e gegaan en bij dat elftal ben ik gebleven tot 2012 met een rustperiode van 1 seizoen.

De laatste seizoenen hebben wij in de veteranenklasse gevoetbald en dat is mij ontzettend goed bevallen het enigste was dat je gebonden was aan spelers boven de 35 jaar en 2 maal 35 minuten voetballen je komt dan ploegen tegen die waarschijnlijk jaren in een eerste elftal hebben gespeeld maar ook elftallen waar je van te voren niet kon zeggen wie is de beste Reuver of die andere.

Dan heeft Henk een kleinstukje geschreven hoe ik eigenlijk als leider te werk ging als ik 17 spelers had waren ze mij allemaal even lief of ze nu goed konden voetballen of wat mindere kwaliteiten hadden ik had altijd in mijn hoofd zitten dan werken die goed kunnen voetballen maar wat harder .Ik hield dan ook de speelminuten bij de reservebeurten en de afmeldingen en voor de wedstrijd werd dit besproken met de medeleiders dit wisten alle spelers en hebben zich er dan ook gewoon bij neergelegd. Gastspelers kwamen altijd in de basis of ze moesten zelf aangeven voor op de bank te zitten, reservespelers kwamen er altijd de 2e helft er in.

N u werd mij gevraagd wat ga je nu doen. Ik blijf natuurlijk bij de voetbalclub en ga me nu helemaal toeleggen op het archief van onze voetbalclub de website van Reuver 7 moet ik nog even bespreken met Peter-Henk en Thijs maar daar komen wij wel uit.

Het enigste wat ik nu nog kan doen is jullie bedanken voor de fijne tijd die ik met jullie heb meegemaakt de avond na de wedstrijd tegen FC ODA zal Lies en Ik nooit vergeten het was geweldig. Volgende week tegen RKSVM kan ik er niet bij zijn de afsluiting van het seizoen wil ik niet missen dus dan ben ik er wel bij. Ook wil ik nog even vermelden dat Jos Verstappen 11 mei gehuldigd wordt aanvang is 19.00 uur wij hopen toch dat wij met onze Dames allemaal aanwezig zijn en dat wij Jos en die andere Jubilarissen kunnen feliciteren.

Groetjes Ton Ravier