HBSV-Reuver  2-6


HBSV 5  - Reuver 8


Uitslag
Ruststand  1 - 3
Eindstand  2 - 6


Doelpunten
Eric Mackenschins 5x  (0-1, 0-2,1-3,1-4, 2-5)
Robinho Hermans 1x   (2-6)

Het was vandaag overduidelijk "The Macky Show"




Wie waren van de partij?
Basis
Patrick Gregoor
Marc Koek Janssen  (Peter Smits/45.)
Thijs van der Logt
Eric Mackenschins
Stan Smits, gastspeler selectie
Robin "Robinho"Hermans, gastspeler selectie
Yarick Hermans, gastspeler Reuver 3
Ted Augustus, gastspeler Reuver 3
Dominic Clerx, gastspeler Reuver 5
George Janssen, gastspeler Reuver 5 (Koek Janssen/75.)
Rob Martens, gastspeler Reuver 6 (Wayne Janssen/45.)

Reserves
Peter Smits
Wayne Janssen, gastspeler Reuver 5

 
Wedstrijdvoorbereiding
Vandaag kwamen we op het sportpark bij elkaar voor het slotakkoord van dit seizoen: de uitwedstrijd tegen HBSV 5. Thuis werden we kansloos met 0-7 aan de kant gezet door het jonge team uit Hout-Blerick. Vandaag stond er echter een heel ander Reuver 8 team in het veld dan toen. Van de spelers die er toen bij waren zagen we vandaag slechts 2 namen terugkeren op het wedstrijdformulier: Koekie en Patrick, de sterkhouders van dit seizoen. Zoals gebruikelijk moest ons team weer beroep doen op een heel rijtje gastspelers. Vandaag speelde het gezin, de hoeksteen van onze samenleving, ook in ons team een belangrijke rol. Peter Smits had zoon Stan meegenomen, de broers George & Wayne Janssen waren er bij en onze voormalige Reuver 8 speler Guido Hermans had zijn zoons Robin en Yarick met ons op pad gestuurd. Deze laatste twee stonden wel met 2 totaal verschillende opdrachten in het veld: zo moest Robinho voor doelpunten zorgen, terwijl Yarick ze nu net moest proberen te voorkomen. Verder waren Ted Augustus van het 3e elftal, Dominic Clerx van het 5e elftal en Rob Martens van het 6e elftal van de partij. Een bonte mengeling uit de diverse elftallen van VV Reuver. En zo vertrokken we met 13 spelers, waarbij Wayne had aangegeven slechts één helft te willen spelen, naar Hout-Blerick. Daar aangekomen werden we verwelkomd door de jeugdige scheidsrechter van dienst. Een probleempje diende zich aan bij de pasjes-controle. Rick Hermans, leider van Reuver 5, is zo gehecht aan zijn elftal dat hij de pasjes van zijn team het liefst dicht bij zich draagt. Ook door de week. Omdat Dominic en Wayne pas op het laatste moment aan ons elftal waren toegevoegd, en de pasjes niet op de voetbalclub aanwezig waren,  hadden we dus van hun geen pasjes bij ons. Toen kregen we van de scheidsrechter het uitzonderlijke verzoek of het niet mogelijk was om een kopie van de pasjes van Wayne en Dominic naar hem toe te mailen zodat hij ze op het wedstrijdformulier kon bevestigen. Ondanks diverse pogingen slaagden we er niet in om Rick te bereiken, maar bij wijze van uitzondering wilde de scheidsrechter hun toch accepteren. Voor beide partijen stond er ook niets meer op het spel. Na een flinke wandeltocht naar het speelveld, het was ook niet toevallig dat sommige spelers die naast ons aan het trainen waren hun fiets bij zich hadden, konden we om 19.00 uur aan het slotduel beginnen. Peter hanteerde de vlag en Wayne nam naast me plaats in de dug-out. Achterin werd het befaamde duo Koek en Thijs weer in ere hersteld en Koek had het vandaag voor het zeggen: hij was aanvoerder.

Wedstrijdverloop

Het was 19.05 uur toen de scheidsrechter blies voor het begin van de wedstrijd. Vanaf het begin was duidelijk dat de bonte mengeling van spelers van diverse niveaus ons elftal een flinke kwaliteitsimpuls gaf. Met name de aanwezigheid van Stan, die op het middenveld op de juiste momenten het overzicht en de rust bewaarde, stak er wat dat betreft toch wel bovenuit. Maar met deze opmerking doe ik misschien de andere spelers wel te kort. Er stond gewoon een goed elftal vol kwaliteit en strijd. Toch was het balbezit de eerste 10 minuten vrijwel uitsluitend voor de gastheren uit Hout-Blerick, maar echt in de buurt van Yarick kwamen ze maar zelden. Na een kleine 10 minuten kwamen we eigenlijk pas voor het eerst over de middellijn en hoe! Robin stuurde Eric diep die zich knap vrij voor de keeper wist te spelen. De paal leek nog redding te brengen voor HBSV maar gelukkig belande de bal weer voor de voeten van Eric die zo gemakkelijk de bal in het lege doel kon tikken: 0-1.  Vervolgens zagen we een fase waarin HBSV de bovenliggende partij was. Tenminste wat betreft balbezit. In het Reuverse strafschopgebied wisten ze maar zelden te geraken. In feite kwamen we voorin niet in het stuk voor, maar achterin hadden we het eigenlijk ook niet echt moeilijk. Naarmate de tijd vorderde kwamen we met snelle uitvallen er wel steeds gevaarlijker uit. Bij een van die uitvallen gaf HBSV een corner weg. De corner werd genomen waarna een HBSV speler hands maakte. De scheidsrechter was heel resoluut in zijn waarneming: strafschop voor Reuver. Eric nam zelfverzekerd achter de bal en liet de HBSV-keeper vervolgens geheel kansloos: 0-2. Nog geen 3 minuten later lag de bal echter aan de ander kant ook op de stip en Yarick kon de inzet niet stoppen: 1-2. Op slag van rust vond onze aanvoerder het tijd om zich met de aanval te gaan bemoeien. Koek stak parmantig de middellijn over en zette door het midden een Reuverse aanval op. Na diverse combinaties wist hij zo het strafschopgebied te bereiken en maakten we ons op voor een een allesvernietigende uithaal. Maar zoals een goed aanvoerder betaamd had hij ook voldoende oog voor zijn medespelers en zag hij Eric er nog beter voor staan. En op Eric stond vandaag geen maat. Ook nu rondde hij weer prima af: 1-3. Meteen blies de scheidsrechter voor de rust.

In de 2e helft werd Peter op het veld herenigd met zijn zoon Stan en verving Wayne Rob Martens. Na de rust, we bleven gewoon op het veld en gingen niet terug naar het kleedlokaal, veranderde aan het spelbeeld niet zo veel. Het balbezit was voornamelijk voor HBSV al zat er nu wat meer dreiging bij. Na een kwartier lag de bal ineens weer achter de HBSV-doelman. Het verslag wordt eentonig, want weer was de maker Eric: 1-4. Met zo'n 10 minuten nog te spelen kreeg HBSV loon naar werken. We kregen de bal onvoldoende weg en de gastheren profiteerden: 2-4. Je zag ondertussen de vermoeidheid bij een aantal spelers toenemen: zou het dan nog kunnen misgaan? Het antwoord volgde nog binnen vijf minuten. Vrije trap Reuver op een mooie plek buiten het strafschopgebied. Klusje voor Stan. Goede poging maar drie keer raden voor wiens voeten de bal belandde? Juist: Eric! Drie keer raden wat er vervolgens gebeurde? Juist: Macky Time! 2-5 en de nekslag voor HBSV.  Het laatste wapenfeit kwam op naam van Robinho, die de. HBSV verdediging er uit liep en kalm de bal langs de uitgekomen doelman in het doel plaatste: 2-6 . En zo kwam een einde aan de wedstrijd en sloten we het seizoen toch nog positief af.


Bijzonderheden
The Great Macky Show
Lang, heel lang werd Eric dit seizoen achtervolgd door blessures. En ook na de winterstop ging het wel eens mis.
Maar Eric gaf niet op en deed er alles aan om fit te geraken.
De beloning volgde vandaag: vijf doelpunten is natuurlijk heel bijzonder.
Het mooiste blijft, vooral voor Eric zelf, dat hij gewoon eens lekker 90 minuten lang kon blijven voetballen.
Hoe waardevol hij dan voor ons team is heeft hij de laatste 2 wedstrijden wel bewezen.

What's next?
Niets meer, het verslag is ten einde, het seizoen ook.
In welke samenstelling we volgende seizoen spelen en welk elftal we dan zijn weten.
Dat het heel anders wordt is duidelijk, een groot aantal spelers stopt. Dat het heel anders moet is ook duidelijk, dit was een seizoen om snel te vergeten.