bekerBelfeldia1-Reuver1.jpg

Uitslag 4-4

Doelpuntenmakers

Luc op de Laak 2 maal

Wessel Wanten 1 maal

Mickel Ottenheim 1 maal

Wedstrijdvoorbereiding
Vandaag kwamen we op het sportpark bijeen voor de uitwedstrijd tegen Belfeldia 5. Vorig seizoen leidde dit tot 2 spectaculaire ontmoetingen met veel goals en liefst 4 punten. Bovendien hadden we vorige week met een sterke tweede helft tegen Bieslo vertrouwen getankt voor de ontmoeting van vandaag. Iedereen was zich er terdege van bewust dat als er dit seizoen punten gepakt kunnen worden het vandaag tegen Belfeldina zou moeten gebeuren. Voor het eerst dit seizoen deden we een beroep doen op een tweetal gastspelers: Sven Gielen en Michael Koopmans van Reuver 3 mochten komen proeven van de unieke Reuver 6-sfeer. Normaal gesproken houden we bij het aanwijzen van de reservespelers heel strikt vast aan het aantal reservebeurten dat iedereen heeft gehad. Vandaag maakten we hierop een uitzondering. Luc, ons Duracell-konijn op het Reuverse middenveld was in principe aan de beurt om als reserve te starten, maar voor hem maakten we graag een uitzondering. We kregen er geen moment (of toch heel even) spijt van. Na wat puzzelwerk starten we met de volgende opstelling: 
Opstelling:  Otje (K)  / Rob V-Luuk S-Michael-Frank / Luuk C-Luc--Erwin-Vinny / Sven-Wessel

Wedstrijdverloop
Het was koud en nat in Belfeld, toen net na 10.00 uur de bekende scheidsrechter Jan Janssen voor het begin van de wedstrijd blies. Helaas is het geld in Belfeld kennelijk helemaal op want met een krakkemikkig houten bankje moesten de leiders en reserves het doen vandaag. En dan hebben we het nog niet eens over een fatsoenlijke dug-out. Maar goed wat er zich tussen de lijnen afspeelde maakte veel goed.
Er gebeurde veel vandaag, het ene moment viel het kwartje richting Reuver, dan weer richting Belfeld. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd en schotelden de toeschouwers een spektakelstuk voor. Er waren 10 minuten gespeeld toen Luc aanzette voor een indrukwekkende solo die begon ergens in de buurt van de middellijn en eindigde in het strafschopgebied. En hoe! Na de ene na de andere Belfeldia verdediger het bos in gestuurd te hebben schoot hij de bal hoog in het dak van het doel buiten bereik van de Belfeldse keeper: 0-1. Na een paar keer zich al gemeld te hebben in het Reuverse strafschopgebied kwam Belfeldia 10 minuten later op gelijke hoogte. Bij een vrije trap stonden er ineens 3 mensen helemaal vrij voor Otje, die natuurlijk kansloos was tegen een dergelijke overmacht: 1-1. Lang kon Belfeldia niet genieten van de gelijkmaker. Opnieuw was het woord aan Luc, opnieuw was het een solo en weer deed hij alles helemaal zelf. Was bij de openingstreffer niemand van Belfeldia in staat hem te stoppen nu was dit wel het geval. Maar op een moment dat zijn solo leek te stranden veroverde hij op wilskracht de bal terug en liet de Belfeldia keeper opnieuw kansloos: 1-2.
Ook in de volgende minuten golfde het spel op en neer en hing voor beide doelen een nieuwe treffer in de lucht. Na een dik half uur de eerste tegenslag voor Reuver 6: Rob V en Erwin konden tegelijkertijd niet meer verder en moesten zich laten vervangen door Rob M en Mark. Een fikse tegenvaller want de gelegenheidscombinatie Rob V en Luuk S speelde tot dan een uiterst solide partij. Voor Luuk S was het wel even wennen op een voor hem vreemde positie, maar hij kweet zich prima van zijn taak. Het is natuurlijk ook niet makkelijk om een kanjer als Koekie te doen vergeten. Net na het uitvallen van Rob en Erwin verdedigde Belfeldia door het midden uit. Helaas voor hun zagen ze Luc hierbij over het hoofd. Luc was na zijn eerdere twee treffers niet zelfzuchtig en zag dat Sven er net iets beter voor stond. Sven leek te gaan scoren maar een Belfeldse verdediger kon zich nog op het allerlaatste moment in de baan het schot gooien. Ook daarna kregen we een paar goede kansen om de voorsprong uit te breiden. Beide keren was Wessel bijna het feestvarken. Eerst via een rechtstreeks vrije trap (net naast) daarna uit een scrimmage. Helemaal passend in het beeld van de wedstrijd kwam Belfeldia net voor rust opnieuw op gelijke hoogte. We kregen de bal niet voldoende weg en het schot in de lange hoek was Otje te machtig: 2-2. En met die stand zochten we het kleedlokaal op voor een wel verdiend kopje thee.

Veel wisselmogelijkheden hadden we niet meer. Onze enige nog overgebleven optie was good-old Giel. Giel wordt over een tijdje 60 jaar maar met een directe tegenstander als vandaag kan hij nog wel een paar jaartjes vooruit. Opnieuw lieten beide ploegen zich van hun beste kans zien. Bij een corner van Wessel was Luuk S het hele veld overgestoken om de bal prima in te koppen. Helaas voor ons ging de bal toch nog ruim over. Er waren nog geen vijf minuten gespeeld in de tweede helft toen Wessel aan de linkerkant van het veld bij de cornervlag de bal kreeg. Wessel zijn voorzet was aan de matige kant en was een gemakkelijke prooi voor de Belfeldse keeper. Tenminste dat dacht iedereen maar de Belfeldse sluitpost stompte de bal tot ieders verbazing in zijn eigen doel: 2-3. Waar Belfeldia Luc de eerste helft helemaal over het hoofd had gezien bij het uitverdedigen, gebeurde dit Luc de tweede helft ook zelf. Bij het terugspelen naar Otje zag hij een Belfeldia speler over het hoofd, welke dit cadeautje netjes uitpakte en vervolgens de de bal langs de uitkomende Otje binnentikte : 3-3. Respect is prima, maar sommige spelers overdrijven een tikkeltje.  Belfeldia rook bloed en zette aan: een voorzet werd binnen het kwartier prima binnengekopt: 4-3. Ook daarna kon het nog alle kanten op, meer en meer werd het een echte wedstrijd waarin duelkracht, mentaliteit en conditie met name op het middenveld de doorslag gaven. Beide ploegen gaven elkaar ook hier bijna niets toe. Naarmate de tweede helft vorderde werden de kansen iet schaarser, maar dat was niet vreemd gezien de energie die beide elftallen in de wedstrijd hadden gestopt. Langzamerhand begon de klok echter in het voordeel van de gastheren te tikken. En kleine opsteker voor ons dat we de slotfase ingingen met een mannetje meer. Na een Reuverse overtreding kon een Belfeldia speler zich niet beheersen en moest met geel (en dus een tijdstraf) van het veld. Een corner nog in de laatste minuten. Otje had het achterin wel gezien en ging mee naar voren tot grote hilariteit van de Belfeldia spelers die al klaar stonden om via een laatste goed uitgevoerde counter ons de genadeklap toe te brengen. Maar het was nu eenmaal zo'n wedstrijd waarin alles kon gebeuren en natuurlijk ook gebeurde. De corner was verre van goed, veel te laag zelfs. Toch kreeg de Belfeldia verdediging de bal onvoldoende weg zodat hij plots voor de voeten van Otje belandde. Hij had er wel twee pogingen voor nodig, maar niemand die daar om maalde. Het ongeloof bij Belfeldia was natuurlijk groot als je uitgerekend de Reuverse doelman de bal in de slotseconden de bal binnen ziet schieten: 4-4. Maar zoals gezegd, in deze wedstrijd kon eigenlijk alles en gebeurde ook eigenlijk alles.  En zo kwam er na 90 minuten een einde aan een meeslepend, knotsgekke, heerlijke voetbalwedstrijd. Een geweldige teamprestatie van Reuverse kant waarin iedereen zijn steentje had bijgedragen.


What's next?
Volgende week zijn we vrij.
Op 27 november wordt er weer gevoetbald en is IVO 6 te gast op sportpark Dijckerhof.
Als onze vaste scheidsrechter Hen Levels vanuit zijn middencirkel beide doelen kan zijn dan wordt er om 10.00 uur afgetrapt.