MVC'19 5 - Reuver 5  

Uitslag
Ruststand    1 - 1
Eindstand    3 - 4

Doelpunten
Tom Hendrikx  (0-1)
Eddie Teeuwen (1-2)
Marc "Koekie" Janssen (3-3) 
Nicky Dorssers (3-4)

Wedstrijdverslag
Een dag na de bijzonder geslaagde sinterklaasmiddag van Reuver 5 kwamen we op een koud en nat sportpark bij elkaar voor de uitwedstrijd tegen MVC'19 5, de rode lantaarndrager in onze competitie. Met de wedstrijd in en tegen Boekoel nog vers in het geheugen wisten we dat de combinatie Reuver 5 en wedstrijden tegen rode lantaarndragers niet bepaald een garantie voor succes hoeft te zijn. Afgelopen donderdag hadden we 17 mensen op de lijst staan dus zat er voor Peter en mij niets anders op dat een speler aan te wijzen die de dag voetballoos moest doorbrengen. Rob Martens was het slachtoffer, maar gezien de uitbundige bourgondische levensstijl van Rob wisten we dat dit voor hem vandaag helemaal geen straf zou zijn. Toen de klok richting 09.30 uur begon te lopen, het tijdstip dat we richting Maasbree zouden vertrekken, en we de spelers eens voorzichtig begonnen te tellen was het wel duidelijk dat de sinterklaasmiddag niet door iedere speler even goed was verwerkt. Gezien de berichtjes die de leiders na middernacht en ook zelfs na tweeën op de Reuver 5 groepsapp nog zagen verschijnen was dit ook niet zo verwonderlijk. Wat later dan gebruikelijk dus konden we toch met zijn allen vertrekken richting Maasbree.

Ook in Maasbree was het guur en waterkoud: we moesten zelfs eerst de ijspegels uit de dugout verwijderen voordat we konden gaan zitten.  Maar toen we eenmaal zaten maakte het vertoonde spel veel goed. Zelfverzekerd en overtuigend was de start van de Reuvernaren. Binnen vijf minuten kwam Eric liefst twee keer oog in oog met de MVC doelman te staan, maar beide keren had onze topscoorder het vizier niet op scherp staan. Nee, het was vandaag niet de dag van Eric. De leiders hadden bepaald niet te klagen de eerste helft, het veldspel was prima verzorgd, we creëerden legio kansen en we waren heer en meester. MVC kwam helemaal niet in het spel voor. Op één moment na, na 25 minuten. En dit was meteen ook raak ook: 1-0. Gelegenheidsdoelman John Selen kon er helemaal niets aan doen toen de bal vanaf de punt van het strafschopgebied in de lange hoek werd geschoten. Vijf minuten later was het opnieuw Eric die opnieuw helemaal vrij in het Maasbreese strafschopgebied opdook, maar de bal aan de (voor ons) verkeerde kant van de paal schoot. Na een half uur kreeg Tom Hendrickx de bal op het middenveld aangespeeld. Tom had bedacht dat van afstand schieten op een modderig en nat veld helemaal niet zo'n slecht idee zou zijn en van ver probeerde Tom het maar eens. Veel fouten maakte de keeper niet vandaag, maar dit schot had hij toch echt moeten hebben. Hij ging nog wel goed naar de hoek maar liet de bal toch tussen zijn vingers doorglippen en via de binnenkant van de paal lag de bal in het net: 1-1. Ook het resterende gedeelte van de eerste helft bleven we veruit de bovenliggende partij, maar de verdiende Reuverse voorsprong bleef uit. En dat hadden we toch echt aan ons zelf te wijten. Al maakte de Maasbreese keeper bij een mooi schot van Roy Niemans zijn eerdere fout goed door de bal nog op op fabelachtige wijze uit de linkerbenedenhoek te tikken. En dus had het Reuverse overwicht eigenlijk dus helemaal niets opgeleverd, want de 1-1 ruststand was volkomen tegen de verhouding in. Maar geen Maasbree speler die daarom maalde. En dan denk je toch weer terug aan die wedstrijd in Boekoel, toen we de eerste helft ook veel beter waren dan onze tegenstander maar de kansen ook lieten liggen. En was daar niet die vreemde onderbreking toen de wedstrijd even moest worden stilgelegd toen een Boekoels hondje het speelveld opkwam. Je verzint het niet, maar ook deze eerste helft moest de wedstrijd worden onderbroken toen een Maasbrees hondje achtervolgt door een kansloze zestiger het veld opkwam en de Reuverse spelers één voor één begon te besnuffelen. Het was aan onze Windjse Windjbuujelhajer en trouwe Reuver 5 supporter Sjaak Selen te danken dat de wedstrijd weer kon worden hervat. Nu zijn de verdiensten van Sjaak voor de Reuverse gemeenschap niet meer op twee handen te tellen, maar zijn kwaliteit als hondenfluisteraar was mij toch echt onbekend.

De tweede helft kwam MVC heel anders uit de kleedkamer. Binnen vijf minuten misten de spitsen van de gasten twee dotten van kansen en was het aan doelman John Selen, kunst- en vliegwerk en een hoop geluk te danken dat we niet opnieuw op achterstand kwamen. Sterker nog: uit een Reuverse corner belandde de bal op het hoofd van Eddie, die via de grond de bal met een mooi boog in de lange hoek zag verdwijnen: 1-2. Wie dacht dat de voorsprong de Reuvernaren een steuntje in de rug zou geven kwam bedrogen uit. Integendeel, het waren de gastheren uit Maasbree die ineens bloed roken en op zoek gingen naar de gelijkmaker. Nog steeds had John kunst- en vliegwerk nodig om de Maasbreese aanvallen onschadelijk te maken, maar het geluk dat we eerder hadden liet ons nu een beetje in de steek. En zo was het MVC dat in de 60e minuut op gelijke hoogte en in de 70e minuut zelfs op voorsprong kwam. Meer en meer was de wedstrijd een echt voetbalgevecht geworden waarvan de uitkomst met geen mogelijkheid was te voorspellen. Vijf minuten later verplaatste het spel zich weer naar de Maasbreese achterlijn en via een scrimmage kwam de bal zomaar voor de voeten van Koekie. Waar onze erkende goalgetters als Eric en Roy vandaag de ene na de andere kans om zeep hielpen bleef onze rechtsback ijzig kalm en tikte beheerst de gelijkmaker binnen: 3-3. MVC was even van slag en binnen enkele minuten deelden we de genadeklap uit: een korte terugspeelbal van de MVC verdediging werd geremd door het inmiddels steeds modderig geworden veld. Nicky Dorssers was er als de kippen bij om de bal langs de vergeefs uitgekomen MVC doelman binnen te tikken: 3-4. Hoewel de gastheren inmiddels heus wel doorhadden dat John niet onze vaste keeper was gaven we deze voorsprong echter niet meer uit handen. Deze Reuverse overwinning moest dan wel uit de tenen komen, de vreugde was er uiteraard niet minder om. En als zelf Koekie begint te scoren kan het nog een heel mooi seizoen worden. En mochten de Reuver 5 spelers besluiten om ook weer eens te gaan trainen dan weten we al helemaal niet meer waar dit nog zal eindigen. 

What's next
Nog één keer moet de Reuver 5 accu opgeladen worden dit jaar.

Volgende week is Baarlo 5 te gast in Reuver.
Spektakel gegarandeerd.